HotSpots Magazine
Adverteren op www.hotspotsmagazine.nl
Home HotSpots Magazine Fashion HotSpots Magazine beauty HotSpots Magazine Lifestyle HotSpots Magazine eten & uitgaan HotSpots Magazine Interviews HotSpots Magazine Columns HotSpots Magazine Gespot HotSpots Magazine Jij in hotspots HotSpots Magazine Winnen HotSpots Magazine adverteren
interviews HotSpots Magazine Ali B HotSpots Magazine Katja Romer - Schuurman HotSpots Magazine Ernst Daniel Smid HotSpots Magazine Ron Blaauw HotSpots Magazine Fred van Leer HotSpots Magazine Archief...
Volg ons op Twitter
HotSpots magazine
Carola Doornbos banner
HotSpots magazine
Zwaar bewolkt Zwaar bewolkt bij 13.1°C
Bas Tempels

Maak van je hart geen moordkuil

Bas Tempels

Hotspots editie 18

Tekst: Lilian van de Kamp
Fotografie: Pepita Goezinnen


Muzikant Bas Tempels verloor in korte tijd zijn moeder, vader en enige broer Jimmy. Een periode waarin hij te maken had met ziekte, verlies en rouw. Omdat deze levensfases hem fascineerden heeft Bas de cd The Next Mourning geproduceerd. Het volgende rouwen. “Klinkt misschien wat zwaar, maar iedereen weet dat je daar in het leven mee te maken krijgt.” Jimmy overleed aan een vorm van kanker, daarom wil Bas de opbrengst van de cd graag schenken aan KWF Kankerbestrijding. “Het zijn popliedjes die af en toe een gevoelige snaar raken.” Bas vertelt ons hoe hij deze gebeurtenissen heeft verwerkt en hoe hij nu in het leven staat.

“Tijdens de periode van verdriet en verlies merkte ik dat ook andere gevoelens bij mij heel heftig aanwezig waren. Ik vond het fascinerend, bizar, intrigerend en sommige dingen zelfs sensationeel. Wat is nou precies de dood? En hoe gaat dat dan? Ik moest snel schakelen en was druk met van alles regelen. Mijn emoties liet ik op dat moment misschien niet toe. Ik ben opgegroeid in een gezin van niet zeuren of piepen. Het moeilijk vinden werd me eigenlijk door de omgeving opgelegd. Maar uiteindelijk ontkwam ik natuurlijk niet aan emoties. Vroeg of laat zijn ze er. Bij mij dus laat. Toen alles achter de rug was en ik met de cd aan de slag ging werd ik er in volle hevigheid mee geconfronteerd. Op het moment dat mijn lip begon te trillen, wist ik dat ik voelde wat ik toen had moeten voelen.”

Muziek als dagboek

“Andere mensen leggen de gebeurtenissen in hun leven vast op foto’s of in een dagboek. Ik als muzikant, doe dat eigenlijk al mijn hele leven in de muziek. Dus dat heb ik ook gedaan toen ik mijn familieleden verloor. Deze gebeurtenissen leverden in eerste instantie veel inspiratie op. Inspiratie die ik graag in muziek wilde verwerken, voor mijzelf. Nadat ik verschillende mensen wat had laten horen, dachten zij dat anderen hier misschien wel steun of kracht uit zouden kunnen putten. Toen besloot ik contact op te nemen met KWF Kankerbestrijding, omdat ik de opbrengst graag ten goede wilde laten komen van de medische wereld.”

Verdriet verwerken

“Achteraf blijkt dat het maken van de cd, het uiten van mijn gevoel, me heel erg heeft geholpen bij de verwerking. Omdat die emoties die ik tijdelijk had weggestopt er toen wel uitgetrokken werden. Wie naar de cd luistert hoort misschien gewoon een popliedje, maar voor mij is het meer. Tijdens het opnemen zag ik mezelf weer zitten naast het bed van mijn broer. Daardoor raakte ik geëmotioneerd. Toch was het prettig om mijn verdriet op deze manier te verwerken. Een paar uur aan de cd werken en ik was de rest van de dag klachtenvrij. Maar toen het album eenmaal af was viel ik echt in een gat. Toen had ik geen afleiding meer.”

Nonchalant

“Een periode waarin ik hypochondrisch werd, want als je familie allemaal in korte tijd overlijdt, dan denk je dat je zelf ook van alles mankeert. In de periode daarna werd ik een tijdje heel onverschillig. Wat kan mij het schelen als alles naar de klote gaat? Crisis? Het maakt me allemaal niet meer uit. Ik werd heel nonchalant. Maar nu is het klaar. Als ik wat jonger was geweest dan had ik een frisse nieuwe start gemaakt. Nu moet ik maar gewoon doorgaan met waar ik mee bezig was, want ik heb ook niet zoveel meer te kiezen. Als het aan mij ligt word ik honderdtwintig, maar daar ben ik maar wat voorzichtiger in geworden, want dat zal wel niet lukken gezien de familieachtergrond en mijn levensstijl.”

De kwaliteit van leven
“De kwaliteit van leven vind ik op dit moment een stuk belangrijker. Eerder kon ik gewoon dag in, dag uit ergens mee bezig zijn en me er in vastbijten, zoals bijvoorbeeld met die cd. Nu denk ik, dat is allemaal prachtig, maar waar doe ik het voor? Dat is alleen maar prestatiegericht in de zin van ik wil het goed doen. Ik mag nu van mezelf ook eens een keer iets niet doen, iets niet hoeven. En gewoon blij zijn met dat weinige wat ik heb. Ik heb een mooie zaak opgebouwd en een mooie muzikale carrière, maar dat is allemaal materialisme. Ik zeg wel eens tegen mijn partner dat we het zo goed hebben. En dan moeten we lachen, want als we dit aan buitenstaanders zouden vertellen, dan zouden ze ons gewoon saai vinden. Ik besef me nu dat ik ben geboren met niets en ik hoop daarvan het meeste nog te hebben. Dat klinkt misschien heel filosofisch. Meestal zegt iedereen ik heb dat en ik hoop dat dat altijd zo blijft. Ik ben erachter gekomen, dat alles wat je leert in het leven ook een belasting kan zijn. Hoe meer je weet, des te meer vragen je krijgt.”

Missen

“Mijn advies aan mensen die met verlies te maken krijgen is dat je van je hart geen moordkuil moet maken. Ik snapte eerst niet dat iemand die drie jaar geleden zijn moeder was verloren daar nu nog mee bezig kon zijn. Dat hoort bij het leven, toch? Nu weet ik dat het misschien niet gaat over het verlies in de eerste plaats, maar bijvoorbeeld over het dagelijks contact dat je mist. Ik kan nu veel beter plaatsen dat niet alleen het doodgaan een snottermomentje oplevert, maar dat het leven daarna dusdanig anders wordt.”

Geloof
“Ik weet niet of er iets is na de dood. Mijn ouders hoopten dat ik wat vond in de kerk, maar ik werd er niet toe verplicht. Dat heeft er toe geleid dat ik onbekommerd, tot niets verplicht ben opgegroeid. Daardoor is mijn interesse in religie alleen maar aangewakkerd. Ik kan me niet voorstellen dat er niets is. Maar omdat ik rationeel ben, blijf ik twijfelen over alles wat ik niet kan bewijzen. Een God kan ik helaas niet bewijzen, dus daar twijfel ik over, maar dat wil niet zeggen dat ik er niet voor open sta. Ik geloof niet dat je je ogen dicht doet en er niets is. Ik vind het wel heel interessant om gesprekken aan te gaan met mensen die geloven. Ik vind het fascinerend dat mensen zoveel moed kunnen putten uit iets waarvan ze niet zeker weten, of waar ik dan niet zeker van weet, of het bestaat. Ik vind het erg als een gelovige een kind heeft verloren en toch blij is, omdat het nu bij de Heer is. Dat kan ik me niet voorstellen. Je bent toch ook moeder of vader? Je baalt ervan als je kind dood is. Maar als gelovigen dat echt zo voelen, dan is geloof wel iets heel moois. Dan hoef je nergens meer bang voor te zijn. Ik gun iedereen het zijne en ben er ook zeer in geïnteresseerd, maar waar ik geen bewijs van heb, kan ik moeilijk accepteren. Maar ik ben ook niet bij de evolutie geweest, dus daar heb ik ook geen bewijs van.”

Zeg wat je denkt
“Wat ik zelf gemerkt heb, maar dat is heel persoonlijk natuurlijk, is dat een omgeving zou moeten stoppen met sociaal wenselijk gedrag te vertonen. Het is een soort code die daar ontstaat. Dit is wel gepast, dat niet en dat kun je niet maken. Maar het is een code die ooit ergens is afgesproken. Ik  had het prettig gevonden als mensen zouden zeggen wat ze op dat moment dachten en voelden. Dat kan best zijn van ‘Goh, hoe zag dat er uit toen jouw broer dood ging?’ Ik had dat ook graag willen weten. Volgens mij zijn er heel veel mensen nieuwsgierig. Ik vind het jammer dat daar niet over wordt gesproken. Het leven wordt pas leuk als je alle dingen waar je mee loopt, zou kunnen bespreken. Dan verdwijnen er misschien taboes.”

Bekijk online ons magazine!
HotSpots magazine
RedCard
HotSpots magazine