HotSpots Magazine
Adverteren op www.hotspotsmagazine.nl
Home HotSpots Magazine Fashion HotSpots Magazine beauty HotSpots Magazine Lifestyle HotSpots Magazine eten & uitgaan HotSpots Magazine Interviews HotSpots Magazine Columns HotSpots Magazine Gespot HotSpots Magazine Jij in hotspots HotSpots Magazine Winnen HotSpots Magazine adverteren
interviews HotSpots Magazine Ali B HotSpots Magazine Katja Romer - Schuurman HotSpots Magazine Ernst Daniel Smid HotSpots Magazine Ron Blaauw HotSpots Magazine Fred van Leer HotSpots Magazine Archief...
Volg ons op Twitter
HotSpots magazine
Carola Doornbos banner
HotSpots magazine
Zwaar bewolkt Zwaar bewolkt bij 25.1°C
Babette Poelstra

Haar droomwens kwam uit

Babette Poelstra

Hotspots editie 13

Tekst & portretfoto: Lilian van de Kamp
Actiefoto's: Stefan Dorrenstein

Babette hoorde de oproep van het Dolfinarium in een radiospotje en raakte direct enthousiast. Met dolfijnen werken was ook in Babette’s geval een droomwens. “Ik ben meteen naar de website gegaan om mij op te geven. Op dat moment stond er nog maar een kandidaat, maar toen ik het formulier had ingevuld en verstuurd, waren het er al negen. Het ging dus in een razend tempo.”

Er waren maar liefst vijftienhonderd aanmeldingen, dit aantal werd teruggebracht tot honderd.
“Ja, de organisatie had ook niet verwacht dat er zo veel mensen zouden reageren. Gelukkig zat ik tussen de honderd die op de selectiedag mochten komen. Daar werden we opgesplitst in twee groepen. We moesten een fitheidstest doen en een voorstelronde voor de jury, waarna het aantal kandidaten werd teruggebracht naar tien. De overgebleven tien meiden mochten een zwemtest doen. Allerlei verschillende oefeningen werden in het water uitgevoerd en de jury bepaalde wie dat het beste deed. Uiteindelijk zat ik bij de laatste vijf en mochten we voor het eerst gaan oefenen met de dolfijnen.”

Hoe was dat, oog in oog met een dolfijn?
“Echt geweldig. De dolfijnen hebben geleerd te reageren op bepaalde aanwijzingen van de trainers. Wij mochten de dolfijnen diezelfde aanwijzingen geven en hopelijk deden ze dan wat de bedoeling was. Dat ging gelukkig helemaal goed. Na deze ronde werden er drie meiden naar huis gestuurd en bleven we met zijn tweeën over. Wij kregen een tekst mee naar huis die we moesten leren en mochten een paar weken later weer samen terugkomen. Op de dag
dat we terug moesten komen, hebben we geoefend met het vliegsysteem wat tijdens de show gebruikt
wordt. Dit was niet geschikt geweest voor mensen met hoogtevrees, maar gelukkig heb ik daar geen last van. Je moet jezelf goed in balans kunnen houden als je door de lucht vliegt en vooral blijven lachen. Ook mochten we die dag weer oefenen met de dolfijnen. Dat blijft toch het allerleukst en dat is natuurlijk waar ik het voor deed.”

En toen hoorde je dat je had gewonnen.
“Op dat moment maakte het me allemaal niet meer uit. Ik vond de ervaring toen al geweldig, want ik had met dolfijnen mogen werken. Daar had ik al volop van genoten, maar toen won ik! Wauw, helemaal geweldig! Op dat moment was het heel onwerkelijk en was het ook nog niet echt duidelijk wat er allemaal zou gaan gebeuren.” Een gigantische belangstelling van de media volgde. Mede door de realityserie die er over het Dolfinarium gaande was, werd Babette ineens een bekende Harderwijkse.

Wat vond je van die aandacht en de hele dag die camera’s om je heen tijdens de repetities?

“Ik hoef eigenlijk niet zo nodig in the picture te staan, maar vond het wel heel leuk om terug te zien.  De aanwezigheid van die camera’s, daar wen je aan. In het begin houd je er steeds rekening mee dat ze er zijn, maar na een tijdje heb je het niet meer door. Ook voor de pers heb ik veel interviews gegeven. Iets compleet nieuws voor me, maar ik vond het erg leuk om te doen. Waar ik helemaal van stond te kijken was dat er kinderen op me af kwamen die mijn handtekening vroegen en met me op de foto wilden. Ik ben het maar, dacht ik.”

Voordat je de daadwerkelijk de show kon doen, moest er waarschijnlijk eerst nog getraind worden?

“Ja, inmiddels was bekend geworden dat ik met Pasen in de show zou spelen. Dus voor die tijd ben ik ongeveer een week in het Dolfinarium aanwezig geweest om te oefenen, om te kijken hoe de andere trainers het doen en om de verschillende dolfijnen te leren herkennen. Er wordt tijdens de repetities veel geïmproviseerd om de dolfijnen alert te houden. Als ze het kunstje eenmaal kennen zijn ze snel weer afgeleid, dus je moet blijven afwisselen. Tijdens de repetities mocht ik ook het water in. Eerst zou ik dat niet doen, omdat de dolfijnen mij nog niet goed genoeg kennen,
maar omdat het tijdens de repetities zo goed ging, werd er vlak van te voren besloten dat ik ook het water in mocht tijdens de show.”

In het paasweekend mocht je uiteindelijk in zes shows meespelen. Hoe ging het?

“Ik was helemaal niet zenuwachtig, maar toen er werd afgeteld en de show ging beginnen, voelde ik mijn hart wel even tekeer gaan. Dat heb ik van mij afgezet en vanaf dat moment ben ik vooral gaan genieten. Het is zo zonde als je dat niet kunt door de zenuwen. De tijd vloog voorbij, de show duurt een half uur en voor ik het wist had ik er al weer zes shows opzitten. Het gaf zo’n enorme kick. Het is echt bijzonder om zo dicht bij de dolfijnen te zijn.”

Is er voor jou nog een vervolg als dolfijnentrainster bij het Dolfinarium?

“Op dit moment zijn ze bij het Dolfinarium niet op zoek naar een trainster zonder ervaring, dus er zit nu geen vervolg in, helaas. Mocht er een vacature komen voor iemand zonder ervaring, dan ga ik absoluut solliciteren. En aangezien ik in Harderwijk woon, zal ik nog regelmatig een kijkje nemen in het Dolfinarium. Nu ik zelf aan zo’n show heb meegedaan, besef ik pas hoeveel er bij komt kijken, dus dan beleef je het op een hele andere manier.”

Bekijk online ons magazine!
HotSpots magazine
RedCard
HotSpots magazine