HotSpots Magazine
Adverteren op www.hotspotsmagazine.nl
Home HotSpots Magazine Fashion HotSpots Magazine beauty HotSpots Magazine Lifestyle HotSpots Magazine eten & uitgaan HotSpots Magazine Interviews HotSpots Magazine Columns HotSpots Magazine Gespot HotSpots Magazine Jij in hotspots HotSpots Magazine Winnen HotSpots Magazine adverteren
interviews HotSpots Magazine Ali B HotSpots Magazine Katja Romer - Schuurman HotSpots Magazine Ernst Daniel Smid HotSpots Magazine Ron Blaauw HotSpots Magazine Fred van Leer HotSpots Magazine Archief...
Volg ons op Twitter
HotSpots magazine
Carola Doornbos banner
HotSpots magazine
Zwaar bewolkt Zwaar bewolkt bij 7.4°C
Annie Schilder

Voor altijd zangeres van BZN

Annie Schilder

Hotspots Editie 12

We spreken Annie Schilder in Volendam. Haar verhaal is bekend, als jong meisje wist ze al dat ze zangeres wilde worden. In de talentenpoel die Volendam heet bleef ze niet onopgemerkt want op een gegeven moment werd ze door Jack Veerman gevraagd de band BZN te versterken. “Ik zat gewoon in de kroeg, de drummer van BZN was de barkeeper van die tent. Jack zei: ‘Annie zou je niet een keer bij ons auditie willen doen, we zoeken eigenlijk een zangeres.’ BZN bestond toen al, ze speelden vrij stevige rockmuziek, maar daar was eerlijk gezegd geen droog brood in te verdienen. Thomas Tol had Mon Amour geschreven en ze hadden zoiets van we proberen het nog één keer met een zangeres. Tja, en de rest is natuurlijk een bekend verhaal. Het nummer stond op slag op nummer 1 en was het begin van een nieuw tijdperk. Ik was toen 17 jaar. Heel jong nog. Dat besefte ik natuurlijk toen niet, maar als ik er op terug kijk was ik nog een kind.”

Werd je daarin begeleid?
“Nee eigenlijk niet. Die sneltrein werd gestart en ik kon er niet meer uit. Op een gegeven moment kón ik niet meer en moest aan de noodrem trekken. Er waren geen mediatrainingen en dergelijke. Eigenlijk kun je mij als een heel goed slecht voorbeeld zien. Acht jaar lang was ik al mijn sociale contacten kwijt, ik was altijd van huis weg. Zit je in dat ritme dan zie je
dat niet hoor, maar achteraf hè? Toen ik er eenmaal mee gestopt was, kwam ik heel  langzamerhand mijn oude contacten weer tegen en heb ik heel langzaamaan de vriendschappen kunnen aanhalen. Gelukkig heb ik die vrienden nu nog steeds, en komen
we regelmatig bij elkaar.”

Had je geen steun aan de bandleden?
“Joh, die waren allemaal 10 jaar ouder en waren al ruim twee jaar bezig toen ik bij BZN kwam. Dus die zaten in een ander ritme, waren al wat gewend. Toen ik erbij kwam was het na ‘Mon Amour’ ineens niet meer te stoppen! We traden avond aan avond op, waren nooit thuis tijdens de feestdagen. Maar het was vaak ook heel gezellig hoor! Ik denk dat we in die tijd meer gelachen hebben dan menigeen in een heel leven. We waren altijd samen dus we deelden geluk en verdriet. Dat geeft een enorme band. Ik werd enorm door ze beschermd want ik was natuurlijk dat jonge meisje van ze. Fans, zakelijk, ze beschermden me overal tegen. Kom niet aan Annie! Toen ik op eigen benen stond merkte ik daar de volle omvang van. Ik had het gevoel dat alle wilde beesten op me afkwamen.”

Was de beslissing om te stoppen iets waar je spijt van kreeg?
“Ik moest wel! Achteraf denk ik dat ik had moeten stoppen toen ik zwanger raakte, dat was beter geweest voor mijn gezondheid. Want dat was de reden. Ik kon niet meer. Mijn huwelijk was naar de knoppen, ik had een baby en kreeg een postnatale depressie en dat nekte me. Ik had geen keus! Dat stoppen was dramatisch, maar daarna kwam de klap. Ik werd geconfronteerd met dingen waar ik een beslissing over moest nemen, pas dan kreeg ik rust en kon ik dichter bij mezelf komen. Maar dat heeft heel lang geduurd hoor, bijna 7 jaar. Ook de problemen met mijn toenmalige ex-man werkten niet mee aan mijn herstel. Soms dook ik met mijn kindje gewoon ergens onder om mijn hoofd tot rust te brengen. Maar ook dat gaat voorbij, aan alles komt een einde. Als ik terugkijk lijkt het wel een ander leven. Maar ik ben geen prater, ik leg niet snel mijn sores bij een ander. Bovendien kon ik het niet meer helder krijgen.”

Maar je hebt op een gegeven moment er wel voor gekozen om het allemaal in een boek te vertellen.
“Ja, op die manier kon ik het voor mezelf afsluiten. Bovendien bleef iedereen alsmaar vragen hoe het allemaal zat. Ik bleef, ondanks dat ik allang weg was bij BZN, altijd op één of andere manier in de picture staan. De belangstelling hield nooit op. Ik kende iemand vrij goed bij een roddeltijdschrift, dan zei ik tegen hem: ‘kun jij er niet voor zorgen dat ik er een half jaartje eens niet in sta? Ik kan er niet meer tegen om bij de supermarkt iets over mezelf tegen te komen.’ Er is een periode geweest dat ik 8 weken lang iedereweek met mijn kop op de cover stond. Op een gegeven moment raakt dat zo verweven met je privéleven, dat vrienden denken dingen van je te weten die niet kloppen. Mijn reactie was mijn kop in het zand te steken. Ik dacht, dan doet het me niks meer, maar dat is natuurlijk niet zo. Inmiddels heb ik dat afgesloten, kan ik voor mezelf kiezen en heb ik ‘nee’ leren zeggen, ben me bewust van mijn keuzes én heel belangrijk, mijn fouten die ik in het verleden hebt gemaakt.”

Kun je je emoties kwijt in je muziek?
“Lastig, als ik met een band optreed krijg ik zo’n stoot adrenaline dat ik de uren erna nog door de huiskamer stuiter. Dat is andere energie. Daarom vind ik het heerlijk om op te treden. Het met elkaar muziek maken vind ik ultiem! De kick dat je met elkaar een punt bereikt dat het als het ware vanzelf gaat, dat gevoel kan ik nauwelijks beschrijven.”

En dan nu weer op avontuur met Jan Keizer.
“Ja, leuk hè? Dat ontstond spontaan doordat we op verzoek van Mies Bouwman optraden op haar 80-ste verjaardag. We hadden allebei het gevoel dat we verder gingen waar we gebleven waren. Het beviel zo ontzettend goed, dat we besloten dit jaar een aantal optredens te gaan doen waarbij we veel oude BZNhits laten horen. Er zal zelfs een single en een album worden uitgebracht!”

Bekijk online ons magazine!
HotSpots magazine
RedCard
HotSpots magazine