HotSpots Magazine
Adverteren op www.hotspotsmagazine.nl
Home HotSpots Magazine Fashion HotSpots Magazine beauty HotSpots Magazine Lifestyle HotSpots Magazine eten & uitgaan HotSpots Magazine Interviews HotSpots Magazine Columns HotSpots Magazine Gespot HotSpots Magazine Jij in hotspots HotSpots Magazine Winnen HotSpots Magazine adverteren
interviews HotSpots Magazine Ali B HotSpots Magazine Katja Romer - Schuurman HotSpots Magazine Ernst Daniel Smid HotSpots Magazine Ron Blaauw HotSpots Magazine Fred van Leer HotSpots Magazine Archief...
Volg ons op Twitter
HotSpots magazine
Carola Doornbos banner
HotSpots magazine
Zwaar bewolkt Zwaar bewolkt bij 5.5°C
Alexander van den Os

Jurist met avonturiersbloed

Alexander van den Os

Hotspots editie 13

Tekst: Marco Jansen

“Ik ben wel een reiziger, dat heeft er altijd wel in gezeten. Andere landen en culturen trekken me heel erg en de natuur met haar verschijnselen vind ik interessant. Ook was ik benieuwd hoe ik mezelf in een totaal andere omgeving zou redden. Door mijn privésituatie en het voetbal (Van den Os was aanvoerder van Zwart Wit’63) kwam zo’n avontuur er nooit van, maar de omstandigheden waren veranderd. Ik had net mijn huis verkocht en dat was de directe aanleiding voor een vertrek, want ik had toen geen financiële verplichtingen meer. Op mijn werk kon ik onbetaald verlof nemen”, vertelt de jurist met als specialisatie sociaal zekerheidsrecht en arbeidsrecht.

Bocas del toro
“Ik wilde graag Spaans leren en heb vier weken Spaanse les geboekt op het eilandje Bocas del Toro (mond van de stier), dat ligt in de Caribische zee voor de kust van Panama. Het schooltje, met een Nederlandse eigenaresse, was een beetje een hostel-idee. Ik zat vier weken intern tussen de andere studenten, die tussen de 18 en 35 jaar oud waren en uit alle delen van de wereld kwamen. Amerikanen, Brazilianen, Zwitsers en Nieuw-Caledoniërs; allemaal jonge mensen die zelfstandig reisden en een eigen verhaal hadden. Zo ontmoette ik een Canadees die op zijn mountainbike door Midden-Amerika trok. Ik had privé-les, één op één en vier uur per dag, waarvan twee uur grammatica en woorden leren en twee uur conversatie. Dat was op een gegeven moment best zwaar, maar wel één van de beste beslissingen die ik heb genomen. Ik kon me na die vier weken goed verstaanbaar maken en heb daar veel profijt van gehad. Niet alleen is het een mooie taal; de mensen waarderen het als je in hun taal communiceert.”

Costa Rica en Nicaragua

“Na mijn tijd in Bocas del Toro ben ik naar Costa Rica gegaan en heb daar een tijd lang gereisd. Costa Rica is het veiligste land van Midden-Amerika en alles is er goed geregeld. Het wildlife bestaat o.a. uit slangen en prachtige vogels en ik heb er voor het eerst een luiaard gezien. Vervolgens ben ik naar Nicaragua gegaan, een prachtig land dat me positief heeft verrast. Het is wat ruiger en er is minder geregeld, maar het land is prachtig met een mooie natuur en cultuur. Het heeft hele mooie stranden en eilandjes, maar ook veel tropisch regenwoud, gebergten en vulkanen. Ik heb twee plaatsen bezocht, Granada en Leon. Deze koloniale steden met prachtige gebouwen en pleintjes zijn overgebleven uit de Spaanse overheersingtijd. Ze stralen een koloniale sfeer uit.”

Honduras

Na een korte terugkeer naar Bocas del Toro zette Van den Os koers naar Honduras. “Het leuke was dat daar rond die tijd de WK-kwalificatiewedstrijd Honduras – Mexico werd gespeeld. Via de site couchsurfing.com kwam ik terecht bij San Pedro Sula, een gevaarlijke stad in het noorden van Honduras, waar veel overvallen plaatsvinden en die toeristen niet wordt aangeraden. Daar woonde een Nederlandse jongen die Engelse les gaf aan expats en een bank beschikbaar had. Ik kon drie dagen bij hem overnachten en hij regelde de kaartjes. De wedstrijd eindigde in 3-1 voor Honduras en was een echte happening. De supporters zaten drie uur van tevoren al in het stadion en waren constant aan het zingen. Na de winst gingen we met z’n allen de straat op, het was één groot feest.

Guatemala

Van den Os vervolgde zijn reis naar Guatemala, waar hij een week neerstreek in San Pedro la Laguna. “Dat is een dorp aan een meer omgeven door vulkanen. Er wonen heel veel hippies, reizigers uit de hele wereld die er zijn blijven hangen. Het hele dorp ademt een vrij relaxte sfeer uit. Ik had goede verhalen gehoord over Guatemala. Veel Amerikanen die via Mexico zuidwaarts reisden, waren daar al geweest en vertelden dat het land veel overblijfselen van de Maya-cultuur heeft. Voor mij was het hoogtepunt Tikal, waar ik met een Nieuw-Zeelandse jongen heen ben gegaan. Het is de Maya-hoofdstad van Guatemala, midden in de jungle met geweldig grote piramides.”

Panama

Tijdens zijn verblijf in Guatemala besloot Van den Os in april 2009 zijn reis te verlengen. “Eigenlijk zou ik 1 mei terug moeten zijn in Nederland, maar ik wilde weer terug naar Panama, waar ik veel mensen had leren kennen. Ik wilde kijken of ik er een tijd kon wonen en ben naar Boquete, een dorpje in de bergen van Panama gegaan. Dat was door een Amerikaans 55-plus magazine uitgeroepen tot plaats nummer vier om te rentenieren. Er wonen veel gepensioneerde Amerikanen. Ook is het vrij toeristisch, aangezien het aan Vulcan Baru (de enige vulkaan van Panama) ligt en door de vele rivieren wordt het ook de rafting hoofdstad van Panama genoemd. Ik had een budget voor een half jaar uitgestippeld en had ondertussen mijn baan in Nederland opgezegd, dus moest ik een manier bedenken om uit de kosten te komen. Het was vrij onzeker om in Panama iets op te bouwen, want als toerist mag je daar niet in loondienst werken. Samen met een reisgenoot met horeca-ervaring bedacht ik het idee om een kroeg/hostel te runnen. Er stond een restaurant/bar te koop, dat we een jaar konden pachten van de eigenaar. Het was een kleine kroeg, met zo’n twintig plaatsen binnen en een terras voor veertig personen. We organiseerden veel feestjes en hadden elke zondag live-muziek: country en blues voor de pensionados. Op vrijdagavond typico-muziek en Spaanstalige reggae voor de lokale bevolking.

Restaurant

“Zo was ik in één keer van jurist restaurantmanager van café Guari Guari (de taal van de inheemse bevolking op de bananenplantages) en had ik vier man personeel in dienst. De barkeeper, Marvin, was fantastisch. Hij was 18 en studeerde nog. Via hem heb ik de lokale bevolking ook goed leren kennen. Roberto, de kok, was in de 70 en had ’s nachts ook de bewaking over het restaurant. Hij was door overstromingen zijn vrouw en kinderen en twee keer zijn huis verloren. Toch was hij heel positief en humoristisch. Toen ik weg ging, was het emotioneel om afscheid van deze mensen te nemen.”

Dat moment kwam dichterbij in oktober, toen Van den Os zijn thuis ging missen. “Toen mijn twee beste vrienden allebei een vervelende ervaring in de privé sfeer hadden, dacht ik ineens: ‘Wat doe ik hier?’ Ik kon er niet voor hen zijn. Toen de kroeg verkocht werd, konden wij er uit en ben ik terug naar Nederland gegaan.”


Eyeopener

“Ik heb een geweldige tijd gehad en deze reis heeft mijn ogen geopend”, concludeert Van den Os tot slot van zijn terugblik. “Ik heb heel erg genoten van het niet hebben van verplichtingen; vooral de eerste maanden was dat een eyeopener. Ik heb heel veel dingen geleerd, dat je best dingen kunt die je eigenlijk niet verwacht. Toen ik kroegeigenaar was, ging me dat redelijk goed af en vroeg ik me niet eens meer af hoe vreemd dat was. Ik heb kanten van mezelf ontdekt en ontwikkeld. Ik ben wel sociaal, maar niet heel assertief. Normaal stap ik in een kroeg niet snel op andere mensen af, maar contact leggen was daar heel makkelijk. Toen ik 3 december thuis kwam, sneeuwde het en moest ik mijn draai wel weer even vinden. Ik had binnen vier weken een nieuwe baan gevonden. Ik woon nu in de buurt van Badhoevedorp, maar ben van plan om na de zomer weer naar Harderwijk te komen. Dan wil ik ook weer mijn oude voetbalniveau bij Zwart Wit’63 proberen te halen.”

Bekijk online ons magazine!
HotSpots magazine
RedCard
HotSpots magazine