Column Mark

Op reis

Voor mijn werk vlieg ik met grote regelmaat de wereld over. Ik verkoop creatief speelgoed (verf, klei, hobbysetjes etc.) van een goed bekend staand merk en dat verkopen we wereldwijd in ca. 80 landen. We hebben eigen verkoopkantoren in de Benelux, Duitsland en Frankrijk. De rest van de wereld is dan “mijn” rayon.

Ik ben in totaal al zo’n 15 jaar export-manager zoals dat tegenwoordig met een mooi woord heet. (Verkoper in ‘t buutenland noem ik het zelf altijd maar). Vaak zeggen mensen tegen mij dat ik maar geluk heb. Je bent immers altijd op reis en je ziet nog eens iets van de wereld. Dat klopt natuurlijk ook wel maar het wordt toch ook wel wat geromantiseerd. Ik ben immers altijd in mijn eentje op reis en gelooft u mij als ik zeg dat het veel leuker is om iets moois te zien als je het kunt delen met iemand. Daarnaast ben je natuurlijk gewoon aan het werk en ondanks dat veel klanten mij ook meenemen de stad in om te dineren zie ik over het algemeen toch ook weer niet zo heel veel van een land. En dan zijn er de vele uren hangen en wachten op luchthavens en de jetlags die het ook nog flink vermoeiend maken.

Toch hoort u mij niet klagen. Ik heb inderdaad een leuke job waar ik dan ook erg veel plezier aan beleef. Alleen al het afgelopen jaar ben ik in circa 25 landen geweest. Zo verbaasde ik mij over de vele lichtreclames en de extreem beleefde mensen in Tokyo en net ná de vele bosbranden nabij Moskou liep ik over het historische Rode Plein en bezocht ik het Mausoleum van Lenin. Ik was in Warschau een week nadat het vliegtuig met de president van Polen neerstortte. Het hele land was in shock.

In New-Orleans genoot ik in het wereldberoemde French Quarter van de vele top-live artiesten en in Atlanta bezocht ik het hoofdkantoor van Coca Cola en CNN. In Praag bekeek ik de Astronomische klok en het Gouden straatje en in Sydney zat ik tegen het beroemde opera-gebouw een sigaretje te roken in de zon. In Hong Kong ben ik in Lan Kwai Fong en Soho tot vroeg in de morgen met klanten aan de boemel geweest en op IJsland genoot ik van het ruige landschap en heb ik de heerlijkste vis gegeten die ik ooit gehad heb. In Bulgarije, Roemenië en de Oekraïne viel mij vooral de armoede van het land op. Al heb ik in Dnjepropetrovsk (Oekraïne) wel een mooie boottocht gemaakt op de rivier de Dnjepr. Toen ik in New York was sliep ik in een prachtig hotel op Time Square en had ik gelukkig tijd over om het wereldberoemde Guggenheim museum en de meest bekende Jazz-club van New York, genaamd The Blue Note te bezoeken.

In Istanboel zat ik naast de rivier de Bosporus overdadig te lunchen in het zonnetje en in China was het vooral heel erg druk (en vies). Een maandje later vond ik het parlementsgebouw van Boedapest weer schitterend en terwijl het in Nederland slecht weer was genoot ik van het zonnetje in Lissabon en Ljubljana (Slovenië). In Barcelona laafde ik mij aan de zalige Iberico ham en overheerlijke, prachtige Spaanse wijnen. Ook Kopenhagen, Oslo en Helsinki waren mooi (maar toch ook wel saai.) Tijdens het WK voetbal was ik op Cyprus waar ik in een overvol café de wedstrijd Nederland - Uruguay zag en feest vierde met de plaatselijke bevolking.

In Athene zat ik aan de ouzo met uitzicht op de Akropolis en in Dubai, Qatar en Koeweit was ik toch wel verrast door de vrouwen in zwarte burka’s die slechts door een klein spleetje de wereld in keken en verder totaal bedekt waren. Leuk om te zien was het wel dat veel van deze vrouwen wel een dure Prada of Louis Vuitton tas over de schouder hadden hangen en een dure Chanel zonnebril droegen. De komende tijd staan er reizen op de rol naar o.a. India, Maleisië, Singapore, Canada, De VS, Georgië, Peru, Mexico, Vietnam, De Filippijnen, Zuid-Afrika, en Libanon. Ik hoef me dus niet te vervelen.

De wereld heeft veel prachtige plekjes maar toch……elke keer als ik weer terug kom op De Veluwe dan voel ik mij pas écht fijn. Hoe vaker ik op reis ben en hoe meer landen ik bezoek, steeds meer besef ik dat er écht geen beter en fijner land om te wonen is als Nederland. Dan zie ik in Ermelo de oude kerk, de velden van DVS’33, strand Horst en de muziektent. Dan loop ik weer door de gezellige Harderwijkse binnenstad met zijn vele kroegjes en restaurantjes. En ben ik weer bij mijn fantastische zoon, mijn lieve vriendin, mijn geweldige familie en mijn knotsgekke vrienden en dan besef ik als geen ander: There is no place like home.