Column Lotte

We hebben het zwaar!

Ik ben, zoals jullie vast wel weten, een tiener. En als tiener heb je altijd die vaste tienerproblemen, die iedere tiener heeft (die jullie, volwassenen, dus ook gehad hebben, in jullie tienerjeugd, in jullie verleden dus, de goede oude tijd, tringeling nostalgie!).

Eerste tienerprobleem; pukkels. Want, beste pukkels van deze wereld, even openbaar: Ik haat jullie.
Jullie bedoelen het vast lief. ‘Hé, goh, we zijn al een tijdje niet meer bij Lotte op bezoek geweest, en aangezien zij een redelijk gemiddelde tiener is horen we vaak bij haar op bezoek te gaan!’ ‘Waar dit keer? Voorhoofd, kin?’ ‘Wat dacht je van puntje van de neus?’ ‘Nou, doe ‘ns gek!’ Maar sorry. Ik kan het niet echt waarderen.
Jullie begrijpen mijn ‘subtiele hints’ ook niet. Als ik bij de apotheek speciale medisch verantwoorde anti-puisten crème koop en mijn gezicht ermee inmetsel betekent dat dus dat ik wil dat jullie weg gaan. Als ik op YouTube heb gezien dat ik tandpasta met zout moet mixen en dat op mijn neus smeer waardoor mijn ogen erg gaan tranen omdat het enorm prikt betekent dat dus dat ik jullie, mee-eters, niet heel erg plezant vind. En al die speciale ‘NIEUWE FORMULE TEGEN ONZUIVERHEDEN; scrub met echte stukjes cactus en teennagel!’ koop ik ook niet voor mijn lol. Dus.

Tweede probleem, voor alle tieners die niet gezegend zijn met óf een enorm sportief talent óf de gave om alles te eten en graatmager te blijven; calorieën lozen.

Ik ben niet echt sportief. Helemaal niet zelfs. En aangezien ik ongeveer twee en een halve millimeter van school woon, is het wel belangrijk dat ik iets qua beweging doe, wil ik niet volgend jaar eruit zien als een typische ‘Obese’-kandidaat. Dus besloot ik gister samen met mijn moeder naar de sportschool te gaan. We gingen naar een les BOOTCAMP (ben ik de enige die altijd BOOTCAMP op zo’n So you think you can dance-manier uitspreek? Daarom typ ik het ook altijd in capslock. Sorry voor de overlast.). Ik heb best respect voor de lerares. Dat zij ‘En nu nog twintig push-ups!’ kan brengen met zoveel enthousiasme en blijheid, alsof ze ‘Twintig gratis cupcakes!’ roept in plaats van ‘Twintig keer wensen dat je dood was en het zweet als de Niagara waterval over je voorhoofd voelt gutsen!’. Het ging trouwens best goed. Een aanrader voor jullie, medetieners zonder sportiviteit.

Derde probleem; social networks in combinatie met huiswerk.
Ik ben zelf echt een diehard Twitteraar. Ik kan niet op mijn laptop zitten zonder Twitter op te starten. Als ik dan intyp: ‘Nu aan wiskunde, stapel huiswerk zo groot als de Mount Everest XXL #argh #geen zin’, mijn potlood op pak en op het papier zie, zie ik in mijn ooghoek ‘3 new tweets’! ‘@deurmat57: @LotteElisabeth Veel succes, je kunt het! :D’ ‘@ZZARLOTTE: @LotteElisabeth Hierbij geef ik je virtuele zuurstofmaskers om de top te halen!’ en ‘@MarijnTapir: @LotteElisabeth Pas op want het gedeelte tussen de boomgrens en de eeuwige sneeuw is het zwaarst!’ En als ik dat zie dan MOET ik reageren en dan reageer ik daar weer op en dan reageren zij op mij en ik op hen en zij op mij en ik op hen en zij op mij en ik op hen dan is het alweer elf uur ’s avonds en dan is het @MoedervanLotte: @LotteElisabeth GA NU SLAPEN HET IS AL VET LAAT’.

Dus, volwassenen, jullie zeggen wel altijd dat wij zo’n lekker lui leventje hebben maar we hebben problemen zat, hoor. En dan heb ik nog niet eens alles genoemd; er zijn ook nog de vervelende leraren, de zeurende ouders, de overmatige zweetproductie, de wat-moet-ik-vandaag-toch-aan-ik-heb-helemaal-geen-leuke-kleren-crisis, het verliefd worden op de verkeerde persoon, te veel huiswerk, hongerbuien maar geen voedsel in huis hebben, huiswerk dat je wel hebt gemaakt maar dat je per ongeluk vergeten bent mee te nemen (en wat de leraar uiteraard niet gelooft), wakker worden met een absurd kapsel waar niks meer aan te doen valt, geen kauwgom meer hebben, enzovoorts, enzovoorts! We hebben het ZWAAR!